Υπεργονεϊκότητα: 5 σημάδια ότι εμποδίζεις άθελά σου την εξέλιξη των παιδιών σου

Αγαπάς τα παιδιά σου. Φυσικά και τα αγαπάς. Όταν όμως είναι στενοχωρημένα, αγχωμένα ή δυσκολεύονται, το ένστικτό σου είναι να επέμβεις αμέσως και να τα «σώσεις». Να λύσεις το πρόβλημα, να απαλύνεις τα συναισθήματα , να ανοίξεις τον δρόμο μπροστά τους. Αυτό δεν είναι καλή γονεϊκότητα; Όχι πάντα.

Σύμφωνα με την κλινική ψυχολόγο Dr. Meredith Elkins, συνεργάτιδα του Harvard, όταν οι γονείς επεμβαίνουν συνεχώς, μπορεί άθελά τους να υπονομεύσουν δεξιότητες ζωτικής σημασίας: την αυτοπεποίθηση, την ανεξαρτησία και την ψυχική ανθεκτικότητα. Τα παιδιά αρχίζουν να πιστεύουν ότι ο κόσμος είναι επικίνδυνος — και ότι δεν μπορούν να τα καταφέρουν χωρίς ενήλικη βοήθεια. Δες πέντε σημάδια ότι ίσως κάνεις υπερβολές ως γονιός — και τι πραγματικά βοηθά τα παιδιά να ανθίσουν.

Παιδοψυχολόγοι προειδοποιούν: Οι 3 συνήθειες που «κόβουν τα φτερά» των παιδιών

Λύνεις τα προβλήματά τους πριν προλάβουν να προσπαθήσουν

Όταν σπεύδεις να μιλήσεις με δασκάλους, να κανονίσεις καταστάσεις ή να λύσεις κοινωνικές εντάσεις, τα παιδιά χάνουν την ευκαιρία να μάθουν να σκέφτονται μόνα τους.

Τι να κάνεις: Κάνε παύση και ρώτησε: «Τι νομίζεις ότι θα μπορούσες να δοκιμάσεις;» Έτσι ενισχύεις την αυτονομία και την αυτοπεποίθησή τους.

Προσπαθείς να εξαφανίσεις τα δύσκολα συναισθήματα

Το να βλέπεις το παιδί σου λυπημένο ή αγχωμένο πονά. Όμως η συνεχής καθησύχαση ή απόσπαση προσοχής στέλνει το μήνυμα ότι αυτά τα συναισθήματα είναι επικίνδυνα.

Τι να κάνεις: Ονόμασε και αποδέξου το συναίσθημα. «Είναι λογικό να νιώθεις έτσι και ξέρω ότι μπορείς να το διαχειριστείς.»

Πώς η γονεϊκή υπερπροστασία αυξάνει το άγχος και μειώνει την ευτυχία

Περιμένεις ευθραυστότητα αντί για ικανότητα

Όταν χαμηλώνεις τον πήχη για να αποφύγεις το άγχος ή την κούραση, το παιδί μαθαίνει να βλέπει τον εαυτό του ως «αδύναμο».

Τι να κάνεις: Αναρωτήσου αν η δυσκολία είναι πραγματικά επικίνδυνη ή απλώς άβολη. Η ανάπτυξη έρχεται μέσα από την πρόκληση.

Εστιάζεις στο αποτέλεσμα, όχι στη διαδικασία

Η υπεργονεϊκότητα συχνά σημαίνει τελειομανία: αποφυγή λαθών, παρέμβαση σε ομαδικές εργασίες, «διόρθωση» κάθε αποτυχίας.

Τι να κάνεις: Άφησε τα λάθη να συμβούν. Βοήθησε το παιδί να μάθει, να προσαρμοστεί και να εξελιχθεί.

Το δικό σου άγχος οδηγεί τις αποφάσεις

Πολλές φορές επεμβαίνουμε επειδή φοβόμαστε την αποτυχία ή την κριτική. Τα παιδιά το εκλαμβάνουν ως έλλειψη εμπιστοσύνης.

Τι να κάνεις: Ρώτησε τον εαυτό σου: «Αυτό αφορά την ασφάλειά του ή τη δική μου δυσφορία;» Δείξε πώς διαχειριζόμαστε την αβεβαιότητα.

Τι να λέτε στα παιδιά αντί για «πρόσεχε!» όταν πιστεύετε πως κάνουν κάτι επικίνδυνο

Τα ανθεκτικά παιδιά δεν μεγαλώνουν ούτε με υπερπροστασία ούτε με αδιαφορία. Μεγαλώνουν όταν οι γονείς καθοδηγούν χωρίς να ελέγχουν, στηρίζουν χωρίς να «σώζουν» και εμπιστεύονται. Ο ρόλος σου δεν είναι να εξαφανίσεις κάθε εμπόδιο, αλλά να σταθείς δίπλα στο παιδί σου όσο μαθαίνει ότι μπορεί — μόνο του — να τα καταφέρει.

^{Πηγή: cnbc.com}