Σε έναν κόσμο γεμάτο φόβο, διατηρούμε την ανθρωπιά μας και μεγαλώνουμε παιδιά με αγάπη

Η γονεϊκότητα σήμερα είναι ένας ατελείωτος κύκλος υποχρεώσεων, όπου ο ύπνος ποτέ δεν είναι αρκετός και η κούραση γίνεται δεύτερη φύση.

Και δεν αναφέρομαι μόνο στη σωματική.

Είναι η κούραση του να ξυπνάς κάθε πρωί ακούγοντας μια είδηση πιο σοκαριστική από την προηγούμενη και, ταυτόχρονα, να ψάχνεις για χαμένα παπούτσια, να μαζεύεις τσάντες και να συνεχίζεις με το χαμόγελο, παρόλο που μέσα σου νιώθεις να σε κατακλύζει η πίεση της μέρας.

Σύγχρονη γονεϊκότητα: Πώς θα μεγαλώσετε ανθεκτικά παιδιά και όχι ανασφαλή

Ανοίγεις τα social media για λίγη χαρά και αντί γι’ αυτό πέφτεις πάνω σε εικόνες φρίκης, βίας και θανάτου. Λίγα λεπτά αργότερα παίρνεις τα παιδιά στην αγκαλιά σου και ρωτάς «Πώς ήταν η μέρα σας;», σαν να μην τρέχει τίποτα - μέσα σου.

Ζούμε σε έναν κόσμο όπου η καλοσύνη και η συμπόνια έχουν υποχωρήσει μπροστά στη φωνή, την οργή και την αδιαφορία. Και παρ’ όλα αυτά, πρέπει να διδάξουμε στα παιδιά μας σεβασμό και να έχουν κρίση. Να τους μάθουμε ότι τα λόγια έχουν δύναμη, ότι η βία δεν είναι αποδεκτή και ότι η αξιοπρέπεια των άλλων είναι σημαντική.

Βλέπουμε οικογένειες να χωρίζονται, πρόσφυγες να αγωνίζονται για τη ζωή τους και καλούμαστε να εξηγήσουμε στα παιδιά μας ότι όλοι αξίζουν σεβασμό και αγάπη, ανεξαρτήτως καταγωγής ή χρώματος.

Η ανθεκτικότητα είναι το πιο σημαντικό μάθημα ζωής που μπορούμε να διδάξουμε στα παιδιά μας

Ότι η συμπόνια δεν είναι προαιρετική. Ότι η ιστορία του κάθε ανθρώπου είναι σύνθετη και ότι δεν μπορούμε να κρίνουμε βιαστικά.

Το γεγονός ότι νιώθουμε φόβο, θλίψη, οργή και απορία δεν σημαίνει αδυναμία – σημαίνει ότι η ανθρωπιά μας υπάρχει ακόμη. Αυτή η ανθρωπιά είναι η ελπίδα. Και αυτή η ελπίδα μας επιτρέπει να συνεχίζουμε να μεγαλώνουμε παιδιά που διδάσκονται καλοσύνη και ενσυναίσθηση, ακόμα κι όταν ο κόσμος γύρω μας δείχνει καθημερινά το πιο σκληρό της πρόσωπο.

Πώς να ενισχύσετε την ψυχική ανθεκτικότητα των παιδιών

Συνεχίζουμε να διδάσκουμε ότι η αγάπη έχει δύναμη, η συμπόνια δεν είναι αφέλεια και ότι μπορούμε να σεβόμαστε τον άλλον ακόμη κι αν διαφωνούμε.

Μέσα από τη καθημερινή, ήσυχη και ιερή δουλειά της γονεϊκότητας, ελπίζουμε να αφήσουμε αυτόν τον κόσμο καλύτερο από ό,τι τον βρήκαμε.

Για τα παιδιά μας.

Για όλους μας.