Πώς το άγχος για το μέλλον μού στέρησε στιγμές από τον πρώτο χρόνο της μητρότητας

Δεν υπάρχει τρόπος να συνοψίσει κανείς με ακρίβεια τον πρώτο χρόνο της γονεϊκότητας, γιατί κάθε μητέρα τον ζει διαφορετικά, οι αϋπνίεςκάνουν όλο αυτό το διάστημα να μοιάζει θολό όταν κοιτάς πίσω, και τα συναισθήματα μαζί με τις ορμόνες σε αλλάζουν με τρόπο που δύσκολα μπορεί να περιγραφεί.

Σε ό,τι με αφορά, μια σκέψη κυριαρχούσε στο μυαλό μου, περισσότερο από όσο θα έπρεπε κατά τον πρώτο χρόνο που έγινα μητέρα: «Πώς θα τα καταφέρω με όλα όσα έρχονται στη συνέχεια;».

Ένας χρόνος μαμά: Τι έμαθα, τι έχασα, τι κέρδισα

Κοιτάζοντας πίσω, με μια γλυκιά νοσταλγία, θυμάμαι τις στιγμές που ο γιος μου ήταν πάνω στο στήθος μου αλλά συνειδητοποιώ ότι δεν άφησα τον εαυτό μου να τις ζήσει πλήρως.

Τα μικρά χεράκια σαν αστερίες που απλώνονταν, η αναπνοή του στον λαιμό σου, οι συσπάσεις του - ήταν πραγματικά μαγικά.

Ο όρος «απορροφήστε τα όλα» χρησιμοποιείται πολύ συχνά, αλλά η πραγματικότητα είναι διαφορετική όταν είσαι νέος γονιός, με λίγες ώρες ύπνου, προσπαθώντας να καταλάβεις τις ανάγκες αυτού του μικρού πλάσματος για πρώτη φορά.

Παρ’ όλα αυτά, θα ήθελα να είχα ζήσει τη στιγμή, αντί να σκέφτομαι συνεχώς το μέλλον και πώς θα αντιμετωπίσω το επόμενο εμπόδιο.

Κατά τον πρώτο χρόνο της μητρότητας, σκέψεις όπως πώς θα τα καταφέρω μόνη μου όταν ο σύζυγός μου επιστρέψει στη δουλειά μετά τις πρώτες εβδομάδες άδειας πατρότητας, πώς θα είναι χωρίς την υποστήριξη της οικογένειάς μου που ζει στην άλλη άκρη της χώρας, πώς θα προσαρμοστεί ο σκύλος σε ένα νέο μωρό, πότε θα επιστρέψω στη δουλειά και πώς θα περάσω τη μετάβαση από την άδεια μητρότητας, κυριαρχούσαν στο μυαλό μου.

Ναι, ίσως να σκέφτεστε ότι οι γονείς τα καταφέρνουν εδώ και χρόνια και ότι «χρειάζεται ένα χωριό για να μεγαλώσει ένα παιδί», αλλά το χωριό διαφέρει για τον καθένα.

Με την απόσταση του χρόνου, είναι εύκολο να πεις ότι θα έπρεπε να είχα χαλαρώσει λίγο περισσότερο και να ανησυχούσα λιγότερο. Αλλά πώς χαλαρώνεις όταν ένας τόσο μικρός άνθρωπος, που δεν μπορεί να επικοινωνήσει τις ανάγκες του, εξαρτάται πλήρως από σένα για να επιβιώσει;

«Τους πρώτους μήνες ένιωθα αβοήθητη και πράγματι ήμουν»

Ναι, επικοινωνεί με το κλάμα, αλλά αυτό μπορεί να σημαίνει πολλά διαφορετικά προβλήματα. Θυμάμαι που διάβασα κάπου ότι τα μωρά έχουν διαφορετικά κλάματα και οι γονείς μπορούν να τα ξεχωρίζουν – και αυτό με έκανε να νιώσω αποτυχημένη, γιατί όλα τα κλάματα του μωρού μου μου φαίνονταν ίδια.

Καθώς γνωρίζεις το μωρό σου, η σύνδεση μεγαλώνει καθημερινά, αλλά θα ήθελα να είχα επικεντρωθεί περισσότερο σε εμένα και το μωρό μου, αντί να ανησυχώ για όλους τους γύρω μας.

Μετά τη γέννα, αρκεί να φροντίζεις τις ανάγκες σου και του μωρού σου. Όλοι οι άλλοι μπορούν να περιμένουν λίγο στο παρασκήνιο – και ελπίζω ο σύντροφός σου να είναι εκεί μαζί σου, ακόμα και στις πιο χαζές στιγμές τσακωμού στις 4 το πρωί.

Θα συμβούλευα κάθε νέο γονιό να απολαμβάνει περισσότερο τις στιγμές χαράς, γιατί η φάση του νεογέννητου περνάει σε μια στιγμή, και είναι αλήθεια ότι ο χρόνος αυτός δεν ξαναγυρίζει. Σκεφτόμουν υπερβολικά όλα όσα θα έρθουν, αντί να ζήσω τη στιγμή.

Ως νέος γονιός, είναι φυσιολογικό να αναρωτιέσαι πώς θα τα καταφέρεις με όλα τα νέα πράγματα, γιατί τα ορόσημα διαδέχονται το ένα το άλλο, κι όμως, αυτός ο χρόνος είναι μοναδικός και πολύτιμος. Μόνο όταν περάσει, συνειδητοποιείς πόσο πολύτιμος ήταν.

20 μαθήματα που πήρα τους πρώτους 20 μήνες μητρότητας

Αν αποκτήσω δεύτερο παιδί,πιθανόν να δω τα πράγματα διαφορετικά. Αλλά και πάλι, όταν έχεις ήδη ένα νήπιο ή μικρό παιδί στο σπίτι, ο χρόνος για σκέψη είναι περιορισμένος.

Ήταν ο πιο υπέροχος χρόνος της ζωής μου και εύχομαι μόνο να είχα εμπιστευτεί λίγο περισσότερο τον εαυτό μου, γιατί εσύ, ναι εσύ, γνωρίζεις το μωρό σου καλύτερα από οποιονδήποτε άλλον – και αυτό αξίζει να το θυμάσαι.