Όταν οι γονείς δε διαβάζουν στα παιδιά τους - Μια στενάχωρη αλήθεια

Η ανάγνωση από τους γονείς στα παιδιά δεν είναι απλώς μια καθημερινή συνήθεια· είναι μια ισχυρή πράξη αγάπης που ενισχύει τη γλώσσα, τη φαντασία και τους συναισθηματικούς δεσμούς. Κάθε ιστορία που διαβάζεται δυνατά ανοίγει πόρτες σε νέες λέξεις, νέες ιδέες και νέες εμπειρίες που τα παιδιά ίσως να μην συναντούσαν αλλιώς.

Η δύναμη της αφήγησης: πώς τα παραμύθια καλλιεργούν την ψυχοσυναισθηματική ανάπτυξη του παιδιού

Το παρακάτω κείμενο γράφτηκε από την Dustina Graeff , νηπιαγωγό η οποία μοιράστηκε μια προσωπική εμπειρία από την τάξη της, λέγοντας πόσο σημαντικό είναι να διαβάζουμε στα παιδιά μας και πώς αυτή η καθημερινή συνήθεια ανοίγει νέους κόσμους, καλλιεργεί τη σκέψη και δημιουργεί δεσμούς που διαρκούν μια ζωή.

«Ο μπαμπάς μου δε μου διαβάζει βιβλία γιατί λέει ότι είναι βαρετό.»

Ποτέ δε θα ξεχάσω αυτά τα λόγια που βγήκαν από το στόμα ενός μαθητή μου - ή τον τρόπο που με πλήγωσαν.

Και με πλήγωσαν βαθιά.

Αργότερα εκείνη την ίδια μέρα, ρώτησα την τάξη μου, 22 μαθητές συνολικά: «Πόσοι από εσάς έχετε γονείς που σας διαβάζουν το βράδυ;».

Γιατί το παιδί σου θέλει να διαβάζετε το ίδιο παραμύθι κάθε βράδυ;

Μόνο τέσσερα χέρια σηκώθηκαν.

Τέσσερα.

Πόσο στενάχωρο είναι αυτό;

Αυτά τα παιδιά χάνουν όχι μόνο κρίσιμες ευκαιρίες για ανάπτυξη της γλώσσας, αλλά και τη σύνδεση που δημιουργείται όταν κάποιος διαβάζει σε ένα παιδί.

Τη ρουτίνα. Την οικειότητα. Τις μικρές αλλά ισχυρές στιγμές επικοινωνίας- όταν ένα παιδί κάνει μια ερώτηση και ένας ενήλικας παίρνει τον χρόνο να απαντήσει. Αυτό είναι δημιουργία σχέσης.

Αυτό είναι η αγάπη σε δράση.

Και μετά είναι η ανάπτυξη της γλώσσας. Οι λέξεις που δεν θα ακούσουν ποτέ. Οι ιδέες που δε θα τους "συστηθούν" ποτέ. Η ενσυναίσθηση που ίσως να μην αναπτυχθεί πλήρως. Η συγκέντρωση και η φαντασία που ίσως να μην πυροδοτηθούν ποτέ, απλώς γιατί η ευκαιρία δεν υπήρξε.

Όλο και λιγότεροι γονείς διαβάζουν παραμύθια - Μήπως ξεχνάμε τη δύναμη του βιβλίου;

Όταν στερούμαστε αυτήν την εμπειρία, δε χάνουμε απλώς ιστορίες - χάνουμε τη σπίθα που δημιουργεί αναγνώστες, μαθητές ονειροπόλους για όλη τους τη ζωή.

Τώρα περισσότερο από ποτέ, πρέπει να διδάξουμε στα παιδιά μας τη μαγεία της ανάγνωσης.

Πρέπει να τους δείξουμε ότι δεν είναι βαρετή - είναι μεταμορφωτική.

Γιατί κάποια μέρα, αυτά τα παιδιά θα μεγαλώσουν και θα έχουν δικά τους παιδιά.

Και όταν ένας δάσκαλος ρωτήσει τα παιδιά τους: «Σας διαβάζει κανείς το βράδυ;»

Ποια θα είναι η απάντησή τους;