Στον σύζυγό μου: Όταν η αγάπη είναι επιλογή, όχι συνήθεια

Περνούν ο ένας δίπλα από τον άλλον στον διάδρομο. Καφές στο ένα χέρι, κλειδιά στο άλλο. Ο ένας επιστρέφει στο σπίτι, ο άλλος φεύγει.

Ένα φιλί στην πόρτα, ένα κουρασμένο χαμόγελο, μια υπόσχεση πως θα τα πουν αργότερα. Η αγάπη τους, που κάποτε απλωνόταν σε ατελείωτα βράδια και ανέμελα γέλια, τώρα χωρά στις μικρές παύσεις ανάμεσα σε προγράμματα και ξυπνητήρια.

Τα πολύτιμα μαθήματα ζωής που πήρα βλέποντας τον άντρα μου πώς συμπεριφέρεται ως μπαμπάς

Και οι δύο δουλεύουν σκληρά. Όχι γιατί αγαπούν την απόσταση αλλά γιατί χτίζουν μια ζωή μαζί. Κι όμως, κάποιες φορές μοιάζει σαν αυτή η ίδια η ζωή να τους τραβά προς αντίθετες κατευθύνσεις. Οι συζητήσεις γίνονται με μηνύματα και σύντομα τηλεφωνήματα στα διαλείμματα της δουλειάς. Το δείπνο είναι συχνά απ’ έξω. Ο ύπνος διακόπτεται από το βάρος μιας ακόμα πολύ πρωινής μέρας.

Δεν είναι ότι η αγάπη χάθηκε.

Απλώς ο χρόνος δεν φτάνει πια, χαμένος μέσα σε δουλειές και υποχρεώσεις.

Λένε στον εαυτό τους πως αυτή είναι απλώς μια περίοδος, αν και κάποιες μέρες μοιάζει να κρατά περισσότερο απ’ όσο περίμεναν. Η κοινή τους εξάντληση γίνεται υπενθύμιση ότι παραμένουν ομάδα. Δεν πολεμούν ο ένας τον άλλον, αλλά παλεύουν μαζί, μέσα στον χρόνο που τους λείπει.

Κάποιες νύχτες προλαβαίνουν να ανταλλάξουν ένα φιλί. Άλλες φορές κρατιούνται χέρι-χέρι στη σιωπή, γνωρίζοντας πως η αγάπη δεν χρειάζεται πάντα λόγια για να επιβιώσει.

Υπάρχουν στιγμές που αναρωτιούνται αν αυτό εννοούσε ο Θεός με τον γάμο: να συνεχίζεις να επιλέγεις τον άλλον, ακόμα κι όταν η επιλογή γίνεται δύσκολη.

Μαθαίνουν να αναγνωρίζουν το σημαντικά στα μικρά. Ένα μήνυμα που λέει «είμαι περήφανος για σένα». Ένα ζεστό φαγητό που περιμένει στην κουζίνα. Ένα γέλιο που διαπερνά την κούραση. Αυτά είναι τα ήσυχα θαύματα της αγάπης.

Δεν θα ήμουν η μαμά που είμαι σήμερα χωρίς τη στήριξη του άντρα μου

Μπορεί να μη έχουν πάντα μεγάλα Σαββατοκύριακα ή νωχελικά πρωινά στο κρεβάτι. Έχουν όμως κάτι πιο δυνατό. Έχουν μια αγάπη που συνεχίζει να επιλέγει, να συγχωρεί, να πιστεύει. Κι ενώ ο κόσμος ίσως βλέπει ένα ζευγάρι πολύ απασχολημένο, στην ουσία είναι δύο άνθρωποι που μαθαίνουν να αντέχουν και να εξελίσσονται μαζί.

Και όταν οι μέρες μοιάζουν πολύ σύντομες και οι νύχτες πολύ ήσυχες, μπορούν να στηριχτούν σε αυτή την αλήθεια.

Η αγάπη τους δεν ξεθωριάζει - βαθαίνει.

Μαθαίνει να βρίσκει χώρο στις μικρές στιγμές, να ωριμάζει μέσα στην αναμονή και να αντέχει ακόμα και στα «ενδιάμεσα».

Εξαιτίας σου είμαι καλύτερη σύζυγος, κόρη, αδερφή, φίλη

Κι έτσι, η αγάπη συνεχίζει να μεγαλώνει.