«Ειλικρινά δεν έχω άλλη ενέργεια για gentle parenting» - Η εξομολόγηση μιας μαμάς

«Βάλε τις πιτζάμες σου» λέω σε έντονο ύφος στην 5χρονη κόρη μου. Έχουν περάσει είκοσι ολόκληρα λεπτά από τότε που ανεβήκαμε πάνω για να ξεκινήσουμε τη ρουτίνα του ύπνου και, για άλλη μια φορά, το gentle parenting με έχει προδώσει. Ή ίσως εγώ πρόδωσα το gentle parenting. Ό,τι κι αν ισχύει, το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν έχω πια την ενέργεια να το κάνω.

Θεωρητικά, η ώρα του ύπνου θα έπρεπε να εξελιχθεί κάπως έτσι (νομίζω):

Εκείνη λέει ότι θέλει να συνεχίσει να παίζει. Εγώ της λέω ότι καταλαβαίνω πόσο εκνευρισμένη νιώθει που ήρθε η ώρα για ύπνο και ότι τη συμπονώ απόλυτα. Της προτείνω να βάλουμε χρονόμετρο δύο λεπτών για να ολοκληρώσει αυτό που κάνει. Όταν χτυπήσει το χρονόμετρο, της δίνω την επιλογή να φορέσει πρώτα πιτζάμες ή να βουρτσίσει δόντια - για να έχει αυτονομία. Εκείνη, χαρούμενη και συνεργάσιμη, φοράει τις πιτζάμες της χωρίς γκρίνια. Αγκαλιαζόμαστε σφιχτά και κοιμάται.

Τι προσφέρει η «ήπια ανατροφή» στα παιδιά;

Ναι, εντάξει.

Είμαι η μόνη που θεωρεί αυτό το σενάριο εντελώς παραληρηματικό;

Κι όμως, έτσι λένε όλα τα άρθρα στο ίντερνετ: ότι το gentle parenting είναι ο σωστός τρόπος για να βγουν τα παιδιά «σωστά».

Μόνο που στην πραγματικότητα, τα πράγματα πάνε αλλιώς.

Μετά το δίλεπτο, εκείνη θα πέσει θεαματικά στο πάτωμα, θα αρχίσει να κλωτσάει και θα ανακοινώσει ότι είμαι η χειρότερη μαμά στον κόσμο. Εγώ θα σφίξω τα δόντια και, ήρεμα, θα τη ρωτήσω αν θέλει πρώτα δόντια ή πιτζάμες. Θα διαλέξει πιτζάμες, αλλά αντί να τις φορέσει, θα χασομεράει. Όταν τη ρωτήσω για πέμπτη φορά να τις βάλει, θα εκραγεί.

Τότε εγώ - ακολουθώντας τις συμβουλές των ειδικών - θα αναγνωρίσω ότι είναι θυμωμένη και απογοητευμένη επειδή της το ζητάω συνέχεια και θα της πω ότι θα τη βοηθήσω να ντυθεί, γιατί φαίνεται πως δυσκολεύεται.

Gentle parenting: Τι είναι και γιατί δυσκολεύει αρκετούς γονείς

Αυτό φυσικά θα πάει χάλια. Θα μείνει «κόκαλο» όταν προσπαθήσω να τη σηκώσω, και ξαναγυρνάμε στο κομμάτι της αναγνώρισης συναισθημάτων.

Και κάπου εκεί έρχεται το γρύλισμα - που ξέρω πολύ καλά ότι απαγορεύεται από το εγχειρίδιο του gentle parenting. Αλλά σοβαρά τώρα: πώς αλλιώς θα τελειώσει όλο αυτό, ώστε να κοιμηθεί το παιδί μου και να έχω πέντε έως επτά λεπτά για τον εαυτό μου πριν καταρρεύσω κι εγώ στο κρεβάτι;

Δεν αντέχω άλλο.

Ναι, υπάρχουν πολλά στοιχεία του gentle parenting που μου αρέσουν. Θέλω τα παιδιά μου να μαθαίνουν να αναγνωρίζουν τα συναισθήματά τους. Θέλω να ξέρουν ότι τα καταλαβαίνω. Θέλω να νιώθουν ασφάλεια και αγάπη. Αλλά μπορούμε να μιλήσουμε για πόση ενέργεια και χρόνο απαιτεί αυτό κάθε μέρα;

Οι millennials επικρίνονται για το gentle parenting - Μήπως όμως δικαιώνονται από την επιλογή τους;

Είναι εξαντλητικό. Και, ειλικρινά, είμαι πολύ κουρασμένη για να το κάνω συνέχεια. Αν κάποιος έχει τη δύναμη να το εφαρμόζει πάντα, τον χειροκροτώ. Παρακαλώ, πείτε μου το μυστικό.

Δεν το κάνω άλλο.

Γελάω όταν σκέφτομαι τον εαυτό μου πριν γίνω μαμά - ηθικολογούσα και λέγαμε με τον σύζυγό μου: «Θα κάνουμε πάντα το σωστό, ακόμα κι αν είναι δύσκολο. Σίγουρα το αποτέλεσμα θα αξίζει».

Δύο διαφορετικά φαγητά; Ποτέ.

Να μένουμε στο δωμάτιο μέχρι να κοιμηθεί το παιδί; Αποκλείεται.

Να ακολουθούμε το gentle parenting και ας πάρει ώρες; Φυσικά - αλλιώς θα είμαστε τέρατα.

Τελικά, είναι πολύ πιο εύκολο να παίζεις ρόλους όταν δεν υπάρχει ένα παιδί που ουρλιάζει μπροστά σου.

Δεν μπορώ άλλο αυτόν τον χορό του gentle parenting. Είναι εγωιστικό; Θα καταστραφούν τα παιδιά μου για πάντα; Ας πούμε «ίσως» και στα δύο. Αν και, με τον κόσμο όπως είναι, μάλλον θα την πατήσουν έτσι κι αλλιώς.

Οπότε, αποφάσισα το εξής:

Θα δίνω μία ευκαιρία για gentle parenting. Και μετά, ανάλογα με την περίπτωση, γίνομαι είτε «η αυστηρή μαμά» είτε η μαμά που πιστεύει ότι «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα».

Δεν πας για ύπνο; ΟΚ, σε βλέπω, σε ακούω, σε καταλαβαίνω. Αλλά για όνομα του Θεού, αν δεν μπεις στο κρεβάτι ΤΩΡΑ, θα αρχίσω να πετάω παιχνίδια.

Δεν θέλεις να φορέσεις μπουφάν ενώ έχει -5 βαθμούς; Τέλεια. Πες μου όταν παγώσουν τα δάχτυλά σου να το ξανασυζητήσουμε. Και ναι, καθώς σου κλείνω το φερμουάρ, θα σου θυμίσω ότι ήμουν πιο έξυπνη και είχα δίκιο.

Θετική πειθαρχία: Το νέο parenting trend που αλλάζει τα δεδομένα

Μου φαίνεται πιο ρεαλιστικό αυτό το σενάριο. Δεν είναι ένα συγκεκριμένο στιλ - είναι ένας αχταρμάς από ό,τι μπορεί να δουλέψει.

Σ’ αγαπώ. Σε καταλαβαίνω. Θέλω το καλύτερο για σένα. Δεν θέλω να φωνάζω, αλλά εγώ κυβερνάω το πλοίο. Και θα είμαι σταθερή. Και ναι, καμιά φορά μπορεί να υψώσω τη φωνή ή να σε αφήσω να μάθεις από τις συνέπειες.

Οπότε, αντίο gentle parenting.

Και πρόσεχε μη χτυπήσεις την πόρτα φεύγοντας.