Να χρησιμοποιώ εφαρμογή για να παρακολουθώ το παιδί μου ή όχι;

Μέχρι πριν από λίγες δεκαετίες, όταν ένα παιδί έβγαινε από το σπίτι, οι γονείς δεν γνώριζαν πού ακριβώς βρισκόταν μέχρι να επιστρέψει. Σήμερα, χάρη στις εφαρμογέςεντοπισμού μέσω κινητού, μπορούν να παρακολουθούν κάθε του βήμα σε πραγματικό χρόνο.

Η τεχνολογία αυτή αποτελεί αν μη τι άλλο ένα πολύτιμο εργαλείο ασφάλειας. Είναι όμως πράγματι τόσο αθώα και ωφέλιμη όσο φαίνεται;

Ποιες κρυφές τεχνικές χρησιμοποιούν τα παιδιά για να παρακάμψουν τους γονικούς ελέγχους στο κινητό;

Εφαρμογές εντοπισμού

Οι εφαρμογές γονικού ελέγχου, όπως το Life360 και το FindMyKids, έχουν γίνει ιδιαίτερα δημοφιλείς στο Ηνωμένο Βασίλειο και διεθνώς. Παρότι δεν υπάρχουν ακριβή στοιχεία για το πόσοι γονείς τις χρησιμοποιούν για μικρότερα παιδιά, το Life360 μετρά εκατομμύρια ενεργούς χρήστες, ενώ έρευνες δείχνουν ότι ακόμη και γονείς φοιτητών συνεχίζουν να παρακολουθούν την τοποθεσία των παιδιών τους. Το φαινόμενο αυτό αποκαλύπτει πόσο βαθιά ριζωμένη είναι η ανάγκη των γονιών για έλεγχο και σιγουριά.

Από την πλευρά των εταιρειών, τα επιχειρήματα είναι ξεκάθαρα. Οι εφαρμογές παρουσιάζονται ως μέσα που μειώνουν το άγχος, διευκολύνουν την επικοινωνία και επιτρέπουν στα παιδιά να αποκτούν περισσότερη ανεξαρτησία, αφού οι γονείς αισθάνονται ότι υπάρχει ένα «δίχτυ ασφαλείας». Η δυνατότητα άμεσου εντοπισμού, λένε, περιορίζει τα συνεχή τηλεφωνήματα και τις ανησυχίες.

Ωστόσο, οι ειδικοί στην ψυχολογία εκφράζουν σοβαρές επιφυλάξεις. Ο εκπαιδευτικός ψυχολόγος
Δρ Gavin Morgan,επισημαίνει ότι, παρόλο που η ανάγκη των γονιών να προστατεύσουν τα παιδιά τους είναι απόλυτα κατανοητή, η συνεχής παρακολούθηση μπορεί τελικά να αυξήσει το άγχος αντί να το μειώσει. Η εύκολη πρόσβαση στην πληροφορία οδηγεί σε έναν φαύλο κύκλο ελέγχου: κάθε ανησυχία αντιμετωπίζεται με ένα «κοίταγμα στην εφαρμογή», που προσφέρει προσωρινή ανακούφιση, αλλά ενισχύει την ανάγκη για ακόμη περισσότερο έλεγχο.

Τι να προσέξω στα apps που χρησιμοποιούν τα παιδιά μου;

Έλεγχος vs εμπιστοσύνη

Το σημαντικότερο ζήτημα, σύμφωνα με τον ίδιο, είναι η εμπιστοσύνη. Σε κάθε σχέση – και ιδιαίτερα στη σχέση γονέα-παιδιού – η εμπιστοσύνη αποτελεί θεμέλιο. Η αίσθηση ότι κάποιος παρακολουθείται συνεχώς μπορεί να εκληφθεί από το παιδί ως έλλειψη πίστης στις ικανότητές του να παίρνει σωστές αποφάσεις. Καθώς μεγαλώνει, αυτό το μήνυμα μπορεί να μετατραπεί σε αίσθημα ελέγχου, περιορισμού και παραβίασης της ιδιωτικότητας.

Παράλληλα, υπάρχει ο κίνδυνος να ανασταλεί η ανάπτυξη βασικών δεξιοτήτων, όπως η αυτονομία και η αυτοπεποίθηση. Τα παιδιά χρειάζονται χώρο για να μάθουν να διαχειρίζονται καταστάσεις μόνα τους, να κάνουν λάθη και να τα διορθώνουν. Αν η ασφάλεια βασίζεται αποκλειστικά σε μια εφαρμογή, η αίσθηση προσωπικής ευθύνης αποδυναμώνεται.

Φυσικά, πολλοί γονείς θα επισημάνουν ότι δεν θα χρειάζονταν μια εφαρμογή εντοπισμού, αν το παιδί τους απαντούσε στο τηλέφωνο ή στα μηνύματα.

«Αν είσαι ασφαλής, περνάς καλά και δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος, το τελευταίο πράγμα που θα κάνεις όταν δεις τη μαμά σου να εμφανίζεται στο κινητό σου είναι να απαντήσεις», απαντά μεταξύ σοβατού και αστείου, ο Δρ Morgan.

OmeTv, παιδιά και έφηβοι - Πόσοι από εσάς γνωρίζετε το video chat που μιλούν τα παιδιά σας;

Επικοινωνία

Η εναλλακτική που προτείνουν οι ειδικοί δεν είναι η πλήρης απόρριψη της τεχνολογίας αλλά η ενίσχυση της επικοινωνίας. Ανοιχτές συζητήσεις για τα όρια, την ασφάλεια και το πότε είναι απαραίτητο να επικοινωνεί το παιδί με τους γονείς μπορούν να χτίσουν μια πιο υγιή σχέση. Καθώς τα παιδιά μεγαλώνουν, οι γονείς καλούνται να σεβαστούν την ανάγκη τους για ιδιωτικότητα και να αποδεχτούν ότι η ανεξαρτησία είναι αναγκαίο βήμα προς την ενηλικίωση.

Τελικά, το ερώτημα δεν είναι αν η τεχνολογία είναι καλή ή κακή, αλλά πώς και πότε χρησιμοποιείται. Η πραγματική ασφάλεια δεν προκύπτει μόνο από έναν ψηφιακό χάρτη, αλλά από την εμπιστοσύνη, τον διάλογο και τη σταδιακή ενδυνάμωση των παιδιών ώστε να σταθούν μόνα τους στον κόσμο.

^{με πληροφορίες από independent.co.uk}