Πάρης Αλεξάνδρου: Το παιχνίδι που τον συντροφεύει παντού ακόμα και στον παιδικό σταθμό

Ο Πάρης Αλεξάνδρου βρίσκεται αυτή την περίοδο στην Αθήνα και ακολουθεί το καθημερινό πρόγραμμα του μπαμπά του, με τις ώρες στον παιδικό σταθμό να αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της ρουτίνας του.

Ιωάννα Τούνη: Οι πρωινές «διαπραγματεύσεις» με τον Πάρη πριν το σχολείο–Πολλές μαμάδες θα ταυτιστούν

Σε πρόσφατο Instagram story που ανέβασε ο Δημήτρης Αλεξάνδρου, απαθανάτισε τον μικρό Πάρη την ώρα που πήγαινε στον παιδικό σταθμό, κρατώντας στα χέρια του έναν αγαπημένο ήρωα της σειράς Paw Patrol, τον Chase, σχολιάζοντας με χιούμορ: «Σιγά που δεν θα πέρναμε ένα λάφυρο μαζί στο σχολείο».

Σε άλλα stories, ο Πάρης εμφανίζεται να τακτοποιεί σε σειρά τα ίδια αντικείμενα - παιχνίδια και μικρά αυτοκινητάκια - στο καθιστικό, δείχνοντας τη μεγάλη αδυναμία στη σειρά Paw Patrol.

Η Ιωάννα Τούνη ανανέωσε το παιδικό δωμάτιο του Πάρη (εικόνες)

Mάλιστα, το συγκεκριμένο θέμα είχε επιλεγεί και πάρτι γενεθλίων του στην Αθήνα, όπου όλα τα διακοσμητικά και οι δραστηριότητες ακολουθούσαν το αγαπημένο του θέμα.

Οπως μπορεί να γίνει αντιληπτό, η ...καλύτερη παρέα του Πάρη αυτή την περίοδο είναι ο αγαπημένοι ήρωες της σειράς Paw Patrol.

Παιδί και αγαπημένα παιχνίδια

Σύμφωνα με έρευνες στην αναπτυξιακή ψυχολογία, πολλά παιδιά αναπτύσσουν στα πρώτα χρόνια ζωής μια μορφή πρόσδεσης σε συγκεκριμένα αντικείμενα - τα λεγόμενα “security objects” - που λειτουργούν ως πηγή ασφάλειας όταν βρίσκονται μακριά από τους βασικούς φροντιστές τους ή όταν αντιμετωπίζουν νέες καταστάσεις, όπως ο παιδικός σταθμός ή διαφορετικές κοινωνικές εμπειρίες.

Ο Πάρης έγινε 3: Η Ιωάννα Τούνη έστησε το απόλυτο πάρτι δεινοσαύρων - Πάρτε ιδέες

Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι τέτοια αντικείμενα μπορεί να παρέχουν μια αίσθηση σταθερότητας και ασφάλειας, ιδίως όταν το παιδί βρίσκεται σε περιβάλλον που είναι διαφορετικό από το σπίτι. Σε κάποιες μελέτες διαπιστώθηκε ότι η ύπαρξη ενός τέτοιου αντικειμένου βοηθά τα παιδιά να προσαρμόζονται καλύτερα σε νέες συνθήκες και να μειώνουν το άγχος αποχωρισμού από τους γονείς, προσφέροντας παρηγοριά και συνέπεια στην καθημερινή τους εμπειρία.

Δεν πρόκειται απλώς για «ένα παιχνίδι»: η επιστημονική βιβλιογραφία αναφέρει ότι τα παιδιά που συνδέονται με συγκεκριμένα αντικείμενα - είτε πρόκειται για ένα αγαπημένο λούτρινο, είτε για παιχνίδι - συχνά τα εμπλέκουν στην καθημερινότητά τους με τρόπο που υπερβαίνει τη συνηθισμένη διασκέδαση. Η έρευνα δείχνει επίσης ότι η εξάρτηση από τέτοια αντικείμενα μπορεί να εμφανίζεται από πολύ μικρή ηλικία και να κορυφώνεται περίπου πριν από τα πέντε έτη, όταν συνηθίζουν να αντιμετωπίζουν τον κόσμο με μεγαλύτερη αυτονομία, αλλά εξακολουθούν να επωφελούνται από την αίσθηση σταθερότητας που τους προσφέρει το οικείο αντικείμενο.