Ιωάννα Τούνη: Οι πρωινές «διαπραγματεύσεις» με τον Πάρη πριν το σχολείο–Πολλές μαμάδες θα ταυτιστούν

Υπάρχουν πρωινά που το κουδούνι του σχολείου μοιάζει… πολύ μακρινό. Ένα τέτοιο πρωινό έζησε και η Ιωάννα Τούνη με τον μικρό Πάρη , όταν η ώρα είχε φτάσει 9:45 και οι «τελευταίες διαπραγματεύσεις» βρίσκονταν ακόμα σε εξέλιξη — στο χαλί του σαλονιού, ανάμεσα σε αυτοκινητάκια και φανταστικές ιστορίες.

Ο Πάρης δεν ήθελε παπούτσια, δεν ήθελε μπουφάν, δεν ήθελε τσάντα. Ήθελε μόνο να παίξει. Και όχι απλώς να παίξει — να δημιουργήσει δικές του ιστορίες. Διαλόγους, σενάρια, περιπέτειες με πρωταγωνιστές μικρά οχήματα και τεράστια παιδική φαντασία.

Ιωάννα Τούνη: Τα απογεύματά της με τον Πάρη είναι κάπως έτσι

Το παιχνίδι πριν την υποχρέωση

Αντί για πίεση και φωνές, η Ιωάννα έκανε κάτι που πολλές μαμάδες σκέφτονται αλλά δεν προλαβαίνουν πάντα να κάνουν: κάθισε κάτω και μπήκε στο παιχνίδι. Έπαιξαν μαζί, έφτιαξαν ιστορίες, αντάλλαξαν ατάκες που — όπως έγραψε και η ίδια — ήταν «σε άλλο επίπεδο». Γιατί; Γιατί εκείνη τη στιγμή, ο Πάρης δεν χρειαζόταν εντολές. Χρειαζόταν σύνδεση.

Τα παιδιά συχνά αντιστέκονται όχι επειδή δεν θέλουν το σχολείο, αλλά επειδή δεν θέλουν να τελειώσει απότομα ο κόσμος που έχουν φτιάξει στο μυαλό τους. Το παιχνίδι δεν είναι απλή διασκέδαση· είναι έκφραση, επεξεργασία συναισθημάτων, αίσθηση ελέγχου.

Η Ιωάννα Τούνη ανυπομονεί για μια φάση της γονεϊκότητας που για πολλούς γονείς είναι… πονοκέφαλος

Οι «διαπραγματεύσεις» που χτίζουν τη σχέση

Αυτό που φαινομενικά ήταν καθυστέρηση, στην ουσία ήταν επένδυση. Μέσα από το παιχνίδι , το παιδί νιώθει ότι ακούγεται. Και όταν γεμίσει το «συναισθηματικό του δοχείο», η μετάβαση γίνεται πιο εύκολη. Μερικές φορές, 10 λεπτά ουσιαστικής παρουσίας γλιτώνουν 30 λεπτά γκρίνιας.

Η συμμετοχή στο παιχνίδι δεν σημαίνει ότι ακυρώνουμε τα όρια. Σημαίνει ότι τα χτίζουμε με γέφυρες αντί για τοίχους. «Παίζουμε λίγο ακόμα και μετά βάζουμε παπούτσια» είναι πολύ πιο αποτελεσματικό από ένα βιαστικό «φτάνει τώρα».

Η Ιωάννα Τούνη ανανέωσε το παιδικό δωμάτιο του Πάρη (εικόνες)

Συμβαίνει και σε εσάς;

Πόσα πρωινά έχετε βρεθεί να κυνηγάτε ένα παιδί με τη μία κάλτσα στο χέρι; Πόσες φορές το «φεύγουμε τώρα» έχει γίνει διαπραγμάτευση υψηλού επιπέδου;

Η Ιωάννα Τούνη αποθεώνει τη μητρότητα - «Ο Πάρης είναι το μεγαλύτερό μου κατόρθωμα»

Μήπως τελικά το μυστικό δεν είναι να κερδίσουμε τη μάχη του χρόνου, αλλά να κερδίσουμε τη συνεργασία; Δοκιμάστε αύριο να μπείτε για λίγο στον κόσμο τους πριν τους ζητήσετε να μπουν στον δικό μας. Μπορεί να αργήσετε πέντε λεπτά… αλλά να φύγετε με λιγότερα δάκρυα και περισσότερα χαμόγελα.