Αλέξανδρος Νικολαΐδης: Ένας σπουδαίος αθλητής, μα ένας ακόμα πιο σπουδαίος μπαμπάς και άνθρωπος
«Αν σωθεί έστω ένα παιδί, θα αξίζει κάθε κλωτσιά που έχω φάει στο κεφάλι, κάθε κάταγμα στα πόδια μου.»
Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 42 ετών ο Ολυμπιονίκης του Tae Kwon Do, Αλέξανδρος Νικολαΐδης, μετά την διετή μάχη του με μία σπάνιας μορφή καρκίνου, το καρκίνωμα nut. Η είδηση έγινε γνωστή μέσα από την προσωπική του ιστοσελίδα σε Facebook και Instagram, όπου αναρτήθηκε ένα κείμενο που είχε γράψει ο ίδιος νωρίτερα.
Στο κείμενο αυτό μιλάει για την πορεία του στον αθλητισμό, για την οικογένειά του, την πολιτική, το αποτύπωμα που ήθελε να αφήσει «φεύγοντας».
«…Δύο χρόνια δεν είπα ποτέ "Γιατί σε εμένα"; Δεν υπάρχει πιο εγωιστική σκέψη από αυτή. Σε κάποιον τυχαίνει, στον διπλανό μας, στον γείτονά μας, στον συνάνθρωπό μας. Και πλέον τυχαίνει σε πολλούς. Αν βάλω ένα πρόσημο τύχης στη ζωή μου, θα σας πω ακόμα και τώρα, ότι ήμουν τυχερός άνθρωπος. Είχα την ευλογία να κάνω τα όνειρα μου πραγματικότητα, να ανέβω στο βάθρο πολλές φορές, να δοξάσω τον αθλητισμό και την χώρα μου, να γνωρίσω ανθρώπους από όλον τον κόσμο, να μάθω το σεβασμό, την ευγενή άμιλλα, αξίες τόσο σημαντικές και να προσπαθήσω να τις κάνω πράξη και στη ζωή μου….» αναφέρει και αυτά του δεν είναι τα μόνα για να καταλάβει κανείς πώς ο Αλέξανδρος Νικολαΐδης δεν ήταν μονο ένας σπουδαίος αθλητής, αλλά και ένας σπουδαίος άνθρωπος.
Στο τέλος της ανάρτησής του αναφέρει την επιθυμία του τα δύο αργυρά μετάλλια που κέρδισε στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας και του Πεκίνο να επιστρέψουν στις «πανανθρώπινες αξίες» και να βγουν σε δημοπρασία με στόχο τα χρήματα να δοθούν σε δομές για παιδιά.
«Αν σωθεί έστω ένα παιδί, θα αξίζει κάθε κλωτσιά που έχω φάει στο κεφάλι, κάθε κάταγμα στα πόδια μου.»
Ανατριχιαστική είναι και αναφορά στην οικογένειά του, τη σύζυγό του και τα δύο του παιδιά.
«Είχα την τύχη να με αγαπήσει η πιο υπέροχη γυναίκα του κόσμου, το δώρο μου από το Θεό, όπως είναι και το όνομα της, και να αποκτήσουμε μια πανέμορφη οικογένεια.» αναφέρει για την συζυγό του ενώ για τα δύο του παιδιά γράφει:
«Πετύχατε. Με κρατήσατε στη ζωή περισσότερο από όσο αναλογούσε στον πολύ επιθετικό καρκίνο μου, μου χαρίσατε το χρυσό μετάλλιο της παράτασης της ζωής μου σε μια πολύ κρίσιμη στιγμή, όταν η κόρη μου η Ελεάννα ήταν μόλις 3,5 ετών και δεν θα θυμόταν τίποτα από εμένα, ενώ τώρα στα 5,5 της χρόνια θα με θυμάται έστω σαν μακρινή ανάμνηση και θα μπορεί να διηγηθεί ιστορίες στον μικρό της αδερφό τον Γιώργο, ώστε να με κρατήσουν ζωντανό στην καρδιά τους για πάντα.
Φίλοι μου, σε αυτή τη ζωή που είμαστε όλοι περαστικοί, μεγαλύτερη σημασία έχει τι αποτύπωμα θα έχουμε αφήσει, και όχι πώς ή πότε θα φύγουμε.»
Σήμερα έφυγε από τη ζωή ένας σπουδαίος μπαμπάς, ένας σπουδαίος άνθρωπος που στις τελευταίες του στιγμές ευχαριστεί που του δόθηκε λίγος χρόνος να αφήσει μία ανάμνηση αγάπης στα παιδιά του.
Όλη η ανάρτηση του Ολυμπιονίκη παρακάτω.
