6 συνήθειες των γονιών που επηρεάζουν αρνητικά την συμπεριφορά των παιδιών

Πολλοί γονείς πιστεύουν ότι τα παιδιά προσέχουν μόνο όσα τους λέμε φωναχτά. Η αλήθεια όμως είναι ότι παρατηρούν πολύ περισσότερα: τον τρόπο που κοιτάμε, τον τόνο της φωνής, τις μικρές σιωπές – και κυρίως τις πράξεις μας. Αυτό θέλει να μας θυμίσει πόσο μεγάλη επίδραση έχουν οι καθημερινές μας συνήθειες και στάσεις στη ζωή και τα συναισθήματα των παιδιών μας. Παρακάτω, θα βρείτε 6 παραδείγματα από καθημερινές συνήθειες και στάσεις που τα παιδιά παρατηρούν – ακόμα κι όταν εμείς νομίζουμε ότι δεν προσέχουν.

Πώς νιώθεις για τον σύντροφό σου

Ένα ειρωνικό χαμόγελο, ένα βαθύ αναστεναγμό ή ένα «αστείο» σχόλιο δεν περνούν απαρατήρητα. Τα παιδιά αντιλαμβάνονται τις δυναμικές ανάμεσα στους ενήλικες που τα φροντίζουν. Όταν μιλάμε με σεβασμό για τον άλλο γονέα ή τους παππούδες , βοηθάμε το παιδί να νιώθει ασφάλεια, σταθερότητα και συναισθηματική σύνδεση.

5 τρόποι να προετοιμάσετε τα παιδιά σας για την ομαλή επιστροφή στο σχολείο μετά τις γιορτές

Πώς μιλάς για το σώμα σου

Τα παιδιά μαθαίνουν πώς να βλέπουν το σώμα τους παρατηρώντας εμάς. Αν κριτικάρουμε συνεχώς τον εαυτό μας στον καθρέφτη, αν αποφεύγουμε φωτογραφίες ή νιώθουμε ντροπή για την εμφάνισή μας, το μήνυμα περνάει. Κανένα παιδί δεν γεννιέται με ανασφάλειες για το σώμα του – τις μαθαίνει.

Τι πραγματικά θεωρείς σημαντικό

Άλλα λέμε και άλλα δείχνουμε. Μπορεί να μιλάμε για αξίες όπως η ειλικρίνεια, η συνεργασία ή η χαρά της προσπάθειας, όμως οι ερωτήσεις και οι αντιδράσεις μας αποκαλύπτουν τι έχει προτεραιότητα για εμάς. Τα παιδιά «χτίζουν» το δικό τους αξιακό σύστημα παρατηρώντας τις πράξεις μας.

Μετά τις γιορτές: Πώς να διαχειριστούμε τα «μεγάλα» συναισθήματα των παιδιών

Πόση καλοσύνη δείχνεις στον εαυτό σου

Ο τρόπος που διαχειριζόμαστε τα λάθη μας γίνεται πρότυπο. Αν είμαστε σκληροί και τελειομανείς , τα παιδιά μαθαίνουν να κρίνουν αυστηρά τον εαυτό τους. Αν, αντίθετα, αποδεχόμαστε τα λάθη και συνεχίζουμε, τους διδάσκουμε ανθεκτικότητα και αυτοσυμπόνια.

Η σχέση σου με το φαγητό

Τα παιδιά προσέχουν τι τρώμε, πώς μιλάμε για το φαγητό και αν νιώθουμε ενοχές. Όταν χαρακτηρίζουμε τροφές ως «καλές» ή «κακές», αυτά τα μηνύματα εσωτερικεύονται. Ένα ισορροπημένο και χαλαρό παράδειγμα βοηθά στη δημιουργία υγιούς σχέσης με το φαγητό.

Το Νο1 λάθος των γονιών που σαμποτάρει την ευτυχία των παιδιών

Πώς μιλάς για το παιδί σου σε άλλους

Ακόμα κι αν νομίζεις ότι δεν καταλαβαίνει, το παιδί νιώθει πότε μιλάς αρνητικά γι’ αυτό. Εστίασε στη λύση και στο μάθημα, όχι στο λάθος. Μίλα για το παιδί σου όπως θα ήθελες να μιλούν για σένα.

Τα παιδιά δεν χρειάζονται τέλειους γονείς. Χρειάζονται ενήλικες συνειδητούς, αυθεντικούς και πρόθυμους να μάθουν μαζί τους.

^{Πηγή:huffpost.com}